فتنه‌گران از همسر پيامبر براي رهبري شورش استفاده كردند/

* وقتي راه را از چاه نشناسيد بازي مي‌خوريد

به نظرم آمد قبل از امام‌زادگان عشق از امام عشق اميرالمومنين سخن بگوييم. براي حفظ عشق بايد حتما به معرفت شناسي عشق توجه كرد، به ريشه‌هاي معرفتي عشق كه اگر آگاهي نباشد عشق هم نخواهد بود و بنابراين اگر بخواهيم پرچم عشق را سر دست نگه داريم بايد آگاهي را نيز سر دست نگه داريم كه يك راه مهم آن مطالعات اسلامي حساب شده و متراكم است. بدون كتاب خواندن و بدون زحمت كشيدن هيچ كس حافظ هيچ فرهنگي نمي‌تواند باشد و با صرف احساسات، هم خطر افراط و تفريط است و هم انديشه‌هاي صحيح نهادينه و ريشه دار نمي‌‌شود.
با وزش يك طوفان، يك بحران و آمدن يك فتنه فرهنگي، يك شبه همه چيز زير و رو مي‌شود؛ شما خالصيد، صادقيد اما وقتي راه را از چاه نشناسيد بازي مي‌خوريد.
در اينجا بنده به يك نمونه از بازي خوردگان در تاريخ اشاره مي‌كنم كه شما اگر ايمان و عشق بازي و عشق ورزي و شهادت طلبي را كه بالاترين درجه خلوص يك انسان است داشته باشيد ولي اگر از پشتوانه معرفتي درستي برخوردار نباشيد هر آينه ممكن است بلغزيد يا اگر هم نلغزيد چون ثبات نداريد بعد از مدتي دچار ترديد يا پشيماني خواهيد شد.
به نظرم آمد اگر به دوره چند ساله ولايت و حاكميت اميرالمومنين نظري بيندازيم متوجه خواهيم شد كه از جهاتي به شرايط ما كمك خواهد كرد؛ دوراني كه حكومت به اميرالمومنين رسيد، به لحاظ زماني شبيه دوران ما است. سال 35 هجري يعني 25 سال از رحلت پيامبر(ص) گذشته است.

* مخلوط شدن دوست و دشمن از عوارض چهارگانه فتنه است

طي اين 30 سال انقلاب در موارد متعددي براي كشورمان فتنه‌هايي پيش آمد كه خود مردم و نيروهاي انقلاب گاهي با يكديگر درگير شدند و نفهميدند كه حق و باطل چيست.
حضر اميرالمؤمنين(ع) در حكمت 3 مي‌فرمايد: نگوييد خدايا پناه بر تو از فتنه چون همه شما بي‌استثنا دچار فتنه خواهيد شد چراكه بايد امتحان پس دهيد و بايد مشخص شود كه شما صادقيد يا كاذب.
حضرت اميرالمؤمنين(ع) در خطبه دوم نهج البلاغه در خصوص فتنه بحث مي‌كنند و مي‌فرمايند: فتنه چون شتري مست مردم را پي در پي پايمان مي‌كرد و ناخن در ايمان آنها مي‌زد. فتنه مسئله‌اي است كه به ايمان افراد ناخنك مي‌زند و بعد اميرالمؤمنين(ع) فرمود: فتنه كه مي‌آيد چند چيز نيز به دنبال آن مي‌آيد:
اول: ترديد يعني اينكه همه به شك مي‌افتند.
دوم: اختلاف
سوم: بي‌ثباتي و تزلزل در ايمان
چهارم: گم كردن دوست و دشمن و مخلوط شدن دوست و دشمن؛
حضرت امير(ع) فرمودند كه اينها از عوامل فتنه است.

* دشمنان علي(ع) در جمل از خوش‌سابقه‌ترين اصحاب پيامبر(ص) بودند

حضرت امير(ع) فرمود: در فتنه دل‌هاي سابقاً مؤمن دو دل و سست مي‌شوند، مردان سالم گمراه مي‌شوند، رأي درست و نادرست در هم مي‌آميزد، فرزند با پدر كينه مي‌توزد، پدر و فرزند عليه يكديگر كينه مي‌ورزند.
در زمان امام علي(ع) يكي از مواردي كه خود حضرت آن را فتنه ناميدند، شورش جمل بود كه منتهي به جنگ جمل شد و اين جنگ، اولين جنگي بود كه بر علي(ع) تحميل شد يا خود حضرت در نهج‌البلاغه، شورش طلحه و زبير را فتنه ناميدند و از مردم خواستند كه آن را سركوب‌ كنند و طي نامه‌اي به مردم كوفه نوشتند كه ديگ آشوب به جوش آمده و فتنه آغاز شده است؛ همه به سوي رهبر خود بشتابيد و در جهاد عليه فتنه شتاب كنيد كه تأخير خطرناك است.
دشمنان حضرت علي(ع) در جنگ جمل جزو خوشنام‌ترين خوش‌سابقه‌ترين افراد و اصحاب پيامبر(ص) بودند؛ كساني كه حضرت امير(ع) مي‌فرمايد ما از كودكي و خردسالي با هم بزرگ شديم و در جبهه‌ها هميشه همه در كنار هم بوديم.
طلحه و زبير بارها در جهاد در خط مقدم بودند. شخص ديگر كيست؟ عايشه؛ ام‌المؤمنين و همسر پيامبر(ص). عايشه جزو نزديك‌ترين افراد به پيامبر(ص) بود.
عثمان خليفه سوم كشته و پس از آن شورش شروع مي‌شود. اين شورش به حدي است كه سه روز جنازه خليفه روي زمين مي‌ماند و هيچ كس حاضر نمي‌شود كه او را دفن كند؛ يعني فضاي مدينه اينگونه بود. مي‌دانيد كه جنازه عثمان، خليفه سوم را در نيمه شب و بعد از سه روز آنهم با وساطت اميرالمؤمنين(ع) براي دفن بردند. ابتدا مردم مدينه نگذاشتند كه او در قبرستان مسلمانان دفن شود و به همين خاطر عثمان را در مقبره و باغ يك كسي دفن و بعد روي آن ديوار خراب كردند تا كسي نبش قبر نكند كه بعدها همانجا جزو قبرستان بقيع شد.
در واقع خود قضيه قتل خليفه نيز يك فتنه بود و از مواردي بود كه حق و باطل با يكديگر مخلوط شده بودند. حضرت امير(ع) هم منتقد روش حكومتي عثمان بودند و هم در عين حال مخالف قتل خليفه.

* فتنه‌گران از همسر پيامبر براي رهبري شورش استفاده كردند

همه همسران پيامبر(ص) براي ما محترم‌اند. حتي عايشه؛ ما عايشه را ام‌المؤمنين مي‌دانيم و نبايد به او اهانتي شود ولو اينكه او با علي‌ابن ابيطالب(ع) درگير شده است. خود حضرت امير(ع) هم احترام عايشه را نگه داشت حتي بعد از جنگ كه جناب عايشه اسير شد و اميرالمؤمنين(ع) اجازه نداد كوچكترين اهانتي به وي شود.
طلحه و زبير نامه‌اي به عايشه مي‌نويسند و در آن مي‌گويند كه به ما ملحق شو تا مقابل علي(ع) بايستيم چرا كه علي اوضاع را به هم مي‌ريزد. ام سلمه مكه بود. آنجا از جريان مطلع مي‌شود و مي‌فهمد كه طلحه و زبير در حال برنامه‌ريزي توطئه‌اي عليه علي‌(ع) و حكومت ايشان هستند.
ام سلمه شروع به افشاگري و سخنراني به نفع امام علي(ع)‌مي‌كند كه اي مردم! خود شما با علي بيعت كرديد و نبايد با او درگير شويد چرا كه حكومت علي(ع) حق است. خبر به عايشه مي‌رسد كه جناب ام‌سلمه دارد افكار مردم را به نفع علي(ع) آگاه مي‌كند. ‌عايشه به ملاقات ام سلمه مي‌آيد و مي‌گويد اي اختر ابا اميه! تو نخستين زن از زنان مهاجر رسول خدا و از بزرگان اهل بيت پيامبر(ص) هستي. بيشترين آيات الهي در خانه تو بر پيامبر نازل شد و جبريل بيش از همه در خانه شما بر رسول خدا نازل مي‌شد.
ام‌سلمه خطاب به عايشه مي‌گويد شما كه جزء مخالفان خليفه سوم(عثمان) بوديد چطور حالا به عنوان انتقام او مي‌خواهيد در برابر علي(ع) بايستيد؟ و بعد ام سلمه شروع مي‌كند به يادآوري برخي مسائل براي عايشه؛ اينكه آيا يادت مي‌آيد يه روزي علي آمد و پيامبر در مورد علي چه گفت و ... .
هر چه مي‌گويد عايشه تأييد مي‌كند و مي‌گويد بله يادم هست. بعد ام سلمه مي‌گويد: پس با اين وضع ديگر اين چه قيام و شورشي است كه عليه حكومت مشروع به راه انداخته‌ايد.
عايشه مي‌گويد: مسائلي وجود دارد كه بايد حل و اصلاح شود و بعد ام سلمه مي‌گويد كه خودت مي داني.
ام سلمه نامه‌اي خطاب به علي(ع) مي‌نويسد و خبر مي‌دهد كه اينها دارند شورش را به پا مي‌كنند. حضرت امير(ع) در جايي سخنراني مي‌كند و مي‌فرمايد: كساني كه در حال حاضر به اسم خون عثمان حرف مي‌زنند همه آنها مي‌دانند كه برخي از خود اينها در خون عثمان دست داشتند و كسي كه براي مهار و كنترل شورش تلاش مي‌كرد كه خليفه كشته نشود من بودم. عايشه گفته بود بله من به عثمان منتقد و معترض بودم ولي شنيدم خليفه قبل از اينكه كشته شود توبه كرده بود بنابراين زماني كه توبه كرده نبايد كشته مي‌شد و الا قبول دارم كه من هم جزو منتقدان و معترضان عثمان بودم ولي او توبه كرده بود پس چرا او را كشتند؟
حضرت امير (ع) مي‌فرمايند:...

سالها تاريخ شمسي گشت و گشت

شادمان شد تا شنيد اين سرگذشت

روز ميلاد امام هشتم است

هشت هشت جمعه ي هشتاد و هشت




ميلاد پر از نور امام رضا عليه السلام مبارك

پيام دالاي لاما

.
1ـ به خاطر داشته باش که عشقهای سترگ ودستاوردهای عظیم، به خطر کردنها و ریسکهای بزرگ محتاجند.
2 ـ وقتی چیزی را از دست دادی، درس گرفتن از آن را از دست نده .
3ـ این سه میم را از همواره دنبال کن:
4- محبت و احترام به خود را
5- محبت به همگان را
6- و مسئولیت پذیری در برابر کارهایی که کرده ای
7- به خاطر داشته باش دست نیافتن به آنچه می جویی گاه یک شانس بزرگ است.
8 ـ اگر می خواهی قواعد بازی را عوض کنی اول قواعد را بیاموز.
9ـ به خاطر یک مشاجرۀ کوچک، ارتباطی بزرگ را از دست نده.
10ـ وقتی دانستی که خطایی مرتکب شده ای، گامهایی را پیاپی برای رفع آن خطا بردار.
11ـ بخشی از هر روز خود را به تنهایی گذران.
12ـ چشمان خود را نسبت به تغییرات بگشا، اما ارزشهای خود را به سادگی در برابر آنها واننه.
13ـ به خاطر داشته باش گاه سکوت بهترین پاسخ است.
14ـ شرافتمندانه بزی؛ که هر گاه بیشتر عمر کردی، با یادآوری زندگی خویش دوباره شادی را تجربه کنی ..
15ـ زیرساخت زندگی شما، وجود جوی از محبت و عشق در محیط خانه و خانواده است .
16ـ در مواقعی که با محبوب خویش ماجرا می کنی و از او گلایه داری، تنها به موضوعات کنونی بپرداز و سراغی از گلایه های قدیم نگیر .
17ـ دانش خود را با دیگران در میان گذار... این تنها راه جاودانگی است.
18ـ با دنیا و زندگی زمینی بر سر مهر باش.
19ـ سالی یک بار جایی برو که تا کنون هرگز نرفته ای.
20ـ بدان که بهترین ارتباط آن است که عشق شما به هم، از نیاز شما به هم سبقت گیرد .
21ـ وقتی می خواهی موفقیت خود را ارزیابی کنی، ببین چه را از دست داده ای که چنین را به دست آورده ای.
22ـ در عشق و آشپزی، جسورانه دل را به دریا بزن. 

 

Karami.Amir   

آیت الله جوادی آملی به شبهه‌ای که درباب قضیه فدک مبني بر صدقه بودن فدک و در نتیجه به ارث نرسیدن آن به حضرت زهرا مطرح شده بود،پاسخ داد.

به گزارش شبستان، آیت الله جوادی آملی روز گذشته در تفسیر آیه «یرثنی و یرث من آل یعقوب» با مطرح کردن حدیثی که توسط آن به صدقه بودن فدک و در نتیجه به ارث نرسیدن آن به حضرت طاهره صدیقه (سلام‌الله علیها) احتجاج شده است، این حدیث را جعلی دانستند و در ادامه بحثشان به ارائه ادله‌ای در باب رد این ادعا پرداختند.آنچه در ادامه می‌آید متن بیانات ايشان دراین‌باره است:

نبوّت ارثي نيست ﴿اللّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ﴾ رسالت، نبوّت، امامت اينها به عصمت برمي‌گردد كه اينها ارثي نيست.

در مسئلة ارث(که در آیات قرآن مطرح شده پیامبران ارث می‌گذارند) اقوال متعددي است؛ گفتند ميراث منظور نبوّت است يك، ميراث علم و حكمت است دو، ميراث مال هست سه, اين اقوال سه‌گانه را در غالب كتابهاي تفسيري مخصوصاً در جامع قرطبي آمده منظور نبوّت نيست براي اينكه نبوّت امر ارثي نيست بر اساس ﴿اللّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ﴾ ارثي نيست و هيچ كدام از انبيا نبوّت را از نبيّ قبلي ارث نبردند سلسلة انبياي ابراهيمي(عليهم السلام) از وجود مبارك حضرت ابراهيم و انبياي بعدي اينها هر كدام بر اساس اعطاي الهي به نبوّت رسيدند نه اينكه ارث برده باشند.

درباره علم و حكمت «العلماء ورثة الأنبياء» اين سرِ جايش محفوظ است كه اينها وارثان انبيا هستند براي اينكه انبيا معلّم كتاب و حكمت‌اند و اينها هم علم و حكمت را از انبيا به ارث مي‌برند اين هم اختصاصي به هيچ پيغمبري ندارد. مي‌ماند مسئله مال، در جريان مسئلة مال كه قول سوم است اختصاصي به ما شيعه‌ها ندارد عده‌اي هم از اهل سنّت و از قدما و از اصحاب مثل ابن‌عباس و ديگران اينها اين ارث را ارثِ مال دانستند ما بايد ببينيم كه اين ارث، ارث مال است يا غير مال. روايتي را مرحوم كليني(رضوان الله عليه) در كافي نقل مي‌كند كه انبيا درهم و دينار را به ارث نمي‌گذارند اينها علم را به ارث مي‌گذارند اين روايت را كه مرحوم كليني نقل كرد حق است يعني بناي انبيا بر اين نيست كه اينها مال جمع بكنند مال را به ديگري منتقل بكنند اينها نيست آنچه محور نزاع بين دو فرقه است آن ذيلي است كه جعل شده «ما تركناه صدقه» اين «ما تركناه صدقه» را كه آ‌نها نقل كردند سند ندارد و جعلي است و در جوامع روايي معتبر نيامده و در كتاب شريف كافي هم نيست.

آنها اين را جعل كردند تا بگويند اين فدك و امثال فدك صدقه است وقتي صدقه عمومي شد به بيت‌المال مي‌رسد وقتي به بيت‌المال شد به حاكم وقت منتقل مي‌شود و همين كار را هم كردند. ما براي اينكه ببينيم اين روايت درست است يا نه، اولاً متن اين روايت به همين جمله ختم مي‌شود كه مرحوم كليني در كافي نقل كرده كه انبيا «لا يورّثون» مثلاً درهماً و لا دينار اينها علم ار ارث مي‌گذارند. آن «ما تركناه صدقه» در جوامع روايي معتبر نيست. اين يك، و ثانياً در حجّيت روايت چه معارض داشته باشد چه معارض نداشته باشد اولاً و بالذّات بايد بر كتاب خدا عرضه بشود اين دو طايفه روايات است كه هر دو را مرحوم كليني نقل كرد بزرگان ديگر هم در جوامع روايي ما آوردند يك طايفه مربوط به عنوان نصوص علاجيه است كه در كتابهاي اصولي فراوان مطرح است كه اگر ...

در آيه اول هدف كلی اديان آسمانی را برقرار شدن موازين عدالت ذكر می‏كند، و در آيه دوم به عنوان يك اصل از اصول و مبانی كلی اسلام و به‏ عنوان معرفی روح اسلام، می‏فرمايد خداوند به عدل و احسان امر می‏كند و از فحشاء و زشتكاريها و بديها و ظلمها نهی می‏كند.

موضوع عدل و احسان، خصوصا موضوع عدل، گذشته از اينكه در خود قرآن‏ كريم مكرر ذكر شده، در تاريخ اسلام و در ميان مسلمين فصلی طولانی دارد - چه از نظر علمی در تاريخ علوم اسلامی و چه از نظر عملی و اجرايی در تاريخ‏
اجتماعی و سياسی اسلام و چون واقعا يكی از اركان اسلام اصل عدل است، شايسته است كه در اطراف آن صحبت شود، مخصوصا ما شيعيان كه يكی از اصول دين را عدل می‏دانيم.

عدل از اصول دين

اصول دين را پنج چيز می‏شماريم: توحيد، عدل، نبوت، امامت، معاد. عدل و امامت اختصاصا در شيعه از اصول دين شمرده شده و گاهی ايندو را به‏ نام دو اصل مذهب می‏نامند، كه البته مقصود، اين است كه از نظر اسلام‏ شناسی اين مذهب و از نظر ديد پيشوايان اين مذهب، عدل و امامت هم از اصول اسلام است، پس معلوم می‏شود از نظر مذهب و طريقه ما اصل عدل بسيار مهم است و در رديف‏ مسائلی از قبيل مسائل اخلاقی نيست. لذا به همين مناسبت در اين شبهای‏ عزيز كه فرصتی هست، تا حدی كه مقدور است، ....

مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى استَوْقَدَ نَاراً فَلَمَّا أَضاءَت مَا حَوْلَهُ ذَهَب اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَ تَرَكَهُمْ فى ظلُمَتٍ لا يُبْصِرُونَ(17)

صمُّ بُكْمٌ عُمْىٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ(18)

مثل كسى ميمانند كه در ظلمتى كور قرار گرفته ، بطوريكه خير را از شر، و راه را از چاه و نافع را از مضر، تشخيص نميدهد، و براى بر طرف شدن آن ظلمت ، دست باسباب روشنى مى زند،  آتشى روشن میكند، كه با آن اطراف خود را به بيند،

و چون آتش روشن ميكند و پيرامونش روشن ميشود خدا  ، آتشش را خاموش میكند، و دوباره بهمان ظلمت گرفتار میشود،

 و بلكه اين بار ميان دو ظلمت قرار میگيرد، يكى ظلمت تاريكى ، و يكى هم ظلمت حيرت ....

بسم الله الرحمن الرحيم

اللهمَ  اجْعلْ صِيامي فـيه صِيـام الصّائِمينَ وقيامي فيهِ قيامَ القائِمينَ ونَبّهْني فيهِ عن نَومَةِ الغافِلينَ وهَبْ لي جُرمي فيهِ يا الهَ العالَمينَ واعْفُ عنّي يا عافياً عنِ المجْرمينَ.

خدايا قرار بده روزه مرا در آن روزه داران واقعى وقيام وعبادتم در آن قيام شب زنده داران وبيدارم نما در آن از خواب بى خبران وببخش به من جنايتم را در اين روز اى معبود جهانيان ودر گذر از من اى بخشنده جنايات كاران